Granada voor gevorderden

Tekst: Marjanne Meijer

Wie aan Granada denkt, zal het majestueuze Alhambra voor zich zien. Met de indrukwekkende Sierra Nevada op de achtergrond. Of de hoge kathedraal waarnaast in de Capilla Real de Katholieke Koningen Isabel en Fernando begraven liggen. Daar gaat dit verhaal niet over. Dit verhaal is voor de terugkerende bezoeker. Voor degene die het Alhambra en de kathedraal al bekeken hebben. Voor degene die verliefd is geworden op de stad en voor de tweede keer terugkeert. Dat doe je om je na de eerste oppervlakkige kennismaking te verdiepen in de schoonheid van de gebouwen, de verhalen die de geschiedenis vormen en de mooie plekjes die, hoewel iets minder bekend, ook een verhaal te vertellen hebben.

In de tien jaar dat ik in Granada woonde, heb ik vaak door de stad gedwaald, terwijl ik op mijn netvlies de geschiedenis aan me voorbij zag trekken. Want voor wie het interesseert, ligt de geschiedenis op straat in wijken als het Albaicín en Realejo. Zowel Ildefonso Falcones als Victoria Hislop zagen in de indrukwekkende geschiedenis van Granada genoeg ruimte om hun romans er zich te laten afspelen. Met alle twee de boeken in mijn tas maak ik een wandeling door mijn geliefde Granada waar ik na zeven jaar afwezigheid terugkeer om mijn favoriete plekjes te bezoeken en om de personages uit De hand van Fatima en Plaza Granada tot leven te wekken.

Het centrum
Ik begin in mijn oude buurt San Juan de Dios, de straat draagt dezelfde naam als de gelijknamige basiliek, die zeker een bezoekje waard is. Deze Johannes van God stond bekend om zijn onvoorwaardelijke liefde voor iedereen. Daarom draagt niet alleen de gouden basiliek zijn naam, maar ook het naastgelegen ziekenhuis en de ‘comedor’, een plek waar daklozen een maaltijd kunnen gebruiken.

Op de hoek van de straat staat het net gerestaureerde ziekenhuis met een binnentuin die menig zieke zal hebben geholpen bij het herstel. Als de deuren open zijn, kunnen discrete bezoekers even naar binnen glippen voor een rondje door de kloostergang van dit schitterende gebouw.

Daarna slaan we linksaf de Calle San Jerónimo in. Deze straat loopt helemaal door tot aan de kathedraal. Wie voor het eerst in Granada is, zal die willen bezoeken en loopt deze straat helemaal uit. Wie toe is aan een tweede, meer gedetailleerde ontmoeting met de stad van de Katholieke Koningen Isabel en Fernando, steekt rechtsaf het Plaza de la Universidad schuin over. Maar niet nadat we bij het conservatorium aan het raam geluisterd hebben of er vandaag geoefend wordt door een veelbelovende student. Als dat het geval is, raad ik aan even op een bankje plaats te nemen en te genieten van de cello of pianoklanken die naar buiten komen zweven. Overigens bevinden zich in elk van de gebouwen van het conservatorium in deze straat prachtige binnenplaatsen, die, als de deuren open staan, voor iedereen te bewonderen zijn.

Aan het Plaza de la Universidad ligt de Faculteit Recht en aan de zijkant daarvan bevindt zich een bescheiden botanische tuin. Deze gratis toegankelijke plek is een oase van rust middenin de stad. Als we de tuin verlaten via de hoofdingang lopen we via Calle Trinidad naar Plaza Trinidad. In Calle Trinidad zit de sfeervol ingerichte tapasbar Tocateja, wat zoveel betekent als ‘boter bij de vis’. Voor wie even op adem wil komen met een drankje en een tapa, is dit een fijne plek. Voor wie liever in de schaduw van hoge bomen zit, biedt Plaza Trinidad met haar fontein en hoge bomen altijd verkoeling.

Wij gaan via Calle La Paz, waar Mercedes en haar broers uit Plaza Granada hun jeugdjaren doorbrengen, langs het magnifieke pand van de Faculteit Vertalen door Calle de la Gracia naar Plaza Gracia. Een plein vol terrassen waar je even bij kunt komen van alle indrukken en afhankelijk van de tijd van het jaar, de droge hitte van de stad.

Vanaf Plaza Gracia gaan we door Calle Solarillo de Gracia naar de Calle Recogidas. Op de hoek van deze twee straten ligt het Palacio de los Patos. Een vijfsterrenhotel dat bij mijn eerste bezoek aan de stad, zo’n twintig jaar geleden, een complete ruïne was. Het ‘Paleis van de eenden’ heeft voor de ingang vreemd genoeg twee zwanen, maar is prachtig gerestaureerd en heeft aan de achterkant een heerlijke tuin met waterpartijen. Hier is rust en schaduw te vinden middenin de stad.

We gaan verder en slaan linksaf de Calle Recogidas in. Als we deze straat helemaal uitlopen, komen we op het grote plein aan het einde van de winkelstraat Calle Mesones, waar het postkantoor (Correos) is. Dit laten we over aan de nieuwelingen, want wij kennen dat al lang natuurlijk. Vlak voor het plein steken we over en gaan de Calle San Anton in. Neem de eerste straat links en steek de grote straat Acera del Darro over. We komen dan op de Plaza del Campillo, waar Café Alameda was. Het café waar lokale beroemdheid Federico García Lorca vaak samenkwam met zijn vrienden. De dichter die in 1936 door Franco werd vermoord tijdens de Spaanse Burgeroorlog is in Granada nog niet vergeten. Lorca en zijn vrienden waren een groep intellectuelen, die bekend stonden als ‘El Rinconcillo’. Het café heet tegenwoordig ‘Chikito’ en is makkelijk te identificeren door een gedenksteen op de gevel.

Het hele artikel lezen? Koop Por Favor Spanje in de winkel. of bestel ‘m hier!